1 Kas 2011

şükran gününde bir araya gelememiş amerikan ailesi


çok hüsran gördüm, çok üzüntüye ortak oldum tv başında ama arkadaş, şükran gününde bir araya gelememiş amerikan ailesi hüznünü hiçbir şeyde bulamadım. Anne ayrı ağlar, baba veranda da ayrı heder olur, kardeşler niye ailemizle birlikte olamadık diye ayrı ayrı eyaletlerde hislenir, teyze, amca, dayı telefonda gelemiyoruz derken ayrı burkulur. Babaları homeless olsa “bu onun tercihi” diyebilecek kadar dinden imandan çıkmış amerikan aile kurumu, şükran gününde boston’dan oğulları gelemedi diye hindiden bir lokma yiyemezler.

Lan olm 18 yaşına gelince evden çocuğu sepetle, halan homeless olunca göz ucuyla bakma, kızın harleyci ile tepişirken ses etme ama şükran gününde birlikte hindi yiyemedik diye 90 dakika boyunca hüzünlen. Sen neyin peşindesin arkadaşım? Sen hangi sikin mahsulüsün?

Çocuk wisconsin’den arayıp da uçak parası istedi mi, “sen bir yetişkinsin artık, sorunlarını kendin çöz” demeyi çok iyi biliyorsun, ama çocuk bilet alamayıp gelemedi mi verandada gizli gizli ağlamada üstüne yok. Bana bak, odun kırarken bir yandan da oğlu şükran gününü kaçırdı diye ağlayan, halası homeless olmuş amerikan babası, çok büyük riyakarsın. zerre inancım yok sana ibnenin evladı seni.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder