4 Oca 2011

memlekete gidince anında değişen üniversiteli


yaz aylarında okulun tatile girmesiyle memleketine dönen ve döner dönmez orada bıraktığı hayatına hiç istanbul, izmir, ankara görmemişçesine devam eden, derede yüzen, kahvede yanık oynayan, köye gidip "nassın abisinin" diye amca çocuklarını seven tiptir. sanırsın istanbul'da nevizade'den, izmir'de kordoboyu'ndan, ankara'da sakarya caddesinden çıkmayan bu değildir.

sevgilisiyle tiyatroya giden, nezih mekanlarda içkisini içerken son okuduğu kitabı tartışan bu değildir. bir de bunlar memlekette dayı oğlunun götüne parmak atarken sevgili arayınca, "az dur len godumun cevrezi sevkilim areyo" deyip "selam bi tanem nasılsın, iyisin ya?" diye açarlar telefonu.

kınamak değil derdim, hepimiz geçtik bu evrelerden, üniversitenin bitmesine yakın bu tavır değişiyor. amca oğluna metallica'nın aslında çok iyi müzik yaptığını anlatmaya çalışıyor buluyorsun kendini bu evrede, onunla birlikte ferdi tayfur dinlemek yerine.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder