5 Eki 2010

çocuk dediğin bugs bunny ile öğrenir


-banane ben gitmek istemiyorum
-hadi ama bak arkadaşların bekliyor
-hayır gitmicem
-peki sence caillou böyle mi davranırdı?

eminim ki çocuk küfretmeyi biliyor olsa vereceği cevap “sikerim kayuyu” olurdu, çünkü ben bile bıktım benim bu çizgi film kahramanları üzerinden hayata karşı bir duruş geliştirme çabalarımdan. çocuk en iyi kayu’dan, bakugan’dan, ben10’den, örümcek adam’dan, batman’den anlıyor diye paso bunlardan örnek veriyor olmam beni bile gerdi. ama kendime engel olamıyorum, ne zaman ağlasa aklıma kayu geliyor, ne zaman bir iş için yapamam dese aklıma bakugan geliyor. bazen kendini pikaçu zannedip uçmaya çalışan çocuk geliyor aklıma, acaba diyorum babası ona da, “bu işi yapabilirsin, bak pikaçu’ya o nasıl yapıyor” falan demiş midir?

belli yaşa kadar çocuğu yönlendirmede sürekli çizgi film kahramanlarını kullanmak gerekiyor. yemeğini yemeyen çocuğa “ye ki örümcek adam gibi ol” diyorsunuz, ıspanak mı sevmiyor gelsin temel reis, tembellik mi yapıyor “çalış ki süperman gibi ol” kelimeleri dökülüveriyor ağzınızdan. yanlış belki, o yaşlarda her şeyi gerçek, her şeyi canlı sanan birisine batman’i örnek vermek ne kadar doğru olabilir ki ama işe yarıyor namussuz. ben10 gibi güçlü olmak için bir tabak yemeği yalayıp yutuyor. kayu gibi okula gitmek için can atıyor, sanıyor ki okulda en iyi arkadaşım leo ile clementine, öğretmenimiz de bayan martins olacak. inşallah ileride örümcek adam gibi damdan dama atlamak istemez diye du etmekten başka çaremiz yok.

çocuk geçen gün takla atarken dudağını kanatmış, ben almışım “aaa hiç yakışıyor mu? ben10 görse seni ne der kimbilir?” diyorum. allah önce beni ıslah etsin, olmuyorsa yavruyu esirgesin inşallah. lan mal bir öp, bir kokla bir sil, ben10 nereden giriyor hemen araya. çocuk küfredebilseydi “ben10 siksin seni baba kere” derdi ve ben de bir şey diyemezdim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder