2 Eyl 2010

ayrılık sonrası gelen herkes ona benziyor hezeyanı

kaç kere ayrıldım, kaç kız bırakıp gitti beni sayısını hatırlamıyorum. eğer bunları düşünecek olsam majör depresyon ataklarından kurtulup da gündelik hayatıma geri dönemem. uyuşurum, yıpranırım, neden terk edildiğimi sorgulamaya girişsem kendimden tiksinirim biliyorum. bu kadar terk edilmişliğe, örselenmişliğe, acıtılmışlığa rağmen bir sevgilimin ardından da herhangi bir kızı giden sevgiliye benzeteyim arkadaş, yok olmuyor.

milletteki bu “senin ardından bakkal müfit amcayı sen sandım” türü yaklaşımlar nedir anlamıyorum. nasıl her kızı, her güzeli, musluk başını, t-cetvelini nazlı yarine benzetiyor millet anlamıyorum. ben giden bir sevgilimin vesikalığını buldum cüzdanımda bu kimdi diye 2 saat düşündüm, kızın kendisini kendine benzetemiyorum ama millet maşallah klavyedeki tuşlardan sevgilisinin portresini yapıyor.

arkadaşım “şimdi sen gidiyorsun ya herkes sana benzeyecek” bir metafor, birebir anlamak zorunda değilsin, her gördüğün kızı, erkeği, kediyi, köpeği, bulutu sevgiline benzetmek zorunda değilsin ki benzediğini hiç sanmıyorum. ayrılık ardından gelen bu hezeyanı hiç anlamıyorum. sanırsın ayrılan sevgiliyi bir şeye benzetemedin mi aşkın küçük kalıyor. o seni benzetip gitmiş işte sen ne bok yemeye onu bir şeylere benzetmeye çalışıyorsun. hayır sonra ben tribe giriyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder